وبلاگ

لیست کلاسیک

fetal-heart.jpg

قلب جنین یکی از اولین ارگان‌هایی است که در دوران بارداری شکل می‌گیرد و به عنوان نشانه‌ای از حیات و سلامت جنین شناخته می‌شود. تپش قلب جنین معمولاً از هفته ششم بارداری آغاز می‌شود. در این زمان، قلب هنوز به صورت یک لوله ساده است و به تدریج در حال توسعه به ساختار پیچیده‌تری شامل چهار حفره اصلی (دو دهلیز و دو بطن) می‌باشد.

تپش قلب جنین در هفته‌های ابتدایی بارداری با استفاده از سونوگرافی قابل شناسایی است

پزشکان معمولاً از هفته هفتم تا هشتم بارداری می‌توانند صدای تپش قلب را تشخیص دهند. این صدا به دلیل انقباضات قلب و پمپاژ خون به وجود می‌آید و به عنوان یک نشانه مثبت از سلامت جنین و پیشرفت طبیعی بارداری محسوب می‌شود.

صدای قلب جنین معمولاً شبیه به یک تپش منظم و ریتمیک است که به راحتی قابل شنیدن است. این صدا به طور معمول بین ۱۲۰ تا ۱۶۰ ضربه در دقیقه متغیر است. در این مرحله، تپش قلب جنین به وضوح نشان‌دهنده فعالیت‌های حیاتی اوست و والدین با شنیدن این صدا احساس آرامش و نزدیکی بیشتری با فرزند خود پیدا می‌کنند.

در طول بارداری، نظارت بر تپش قلب جنین یکی از بخش‌های مهم مراقبت‌های دوران بارداری است. پزشکان با دقت تغییرات در ریتم یا شدت تپش قلب را تحت نظر دارند، زیرا این تغییرات می‌توانند نشانه‌ای از مشکلات احتمالی باشند. همچنین، در برخی موارد، پزشکان از دستگاه‌های خاصی برای نظارت مداوم بر تپش قلب جنین استفاده می‌کنند.

تپش قلب جنین نه تنها نشان‌دهنده سلامت اوست، بلکه نمادی از زندگی و امید برای والدین نیز به شمار می‌آید. این تجربه عاطفی عمیق، ارتباطی قوی میان والدین و فرزندشان ایجاد می‌کند و احساس شادی و انتظار را برای آن‌ها به ارمغان می‌آورد. در نهایت، قلب جنین به عنوان یک ارگان حیاتی، نقش اساسی در رشد و توسعه جنین ایفا می‌کند و نشان‌دهنده سلامت کلی او در دوران بارداری است.


kanker-tiroid-doktersehat.jpg
19/شهریور/782

پرکاری تیروئید یکی از اختلالات هورمونی است که می‌تواند در دوران بارداری به‌وجود آید و تأثیرات قابل توجهی بر سلامت مادر و جنین داشته باشد. این مقاله به بررسی علل، علائم، عوارض و روش‌های مدیریت پرکاری تیروئید در دوران بارداری می‌پردازد.

تعریف پرکاری تیروئید

پرکاری تیروئید به حالتی اطلاق می‌شود که غده تیروئید بیش از حد هورمون‌های تیروئیدی تولید کند. این هورمون‌ها شامل تیروکسین (T4) و تری‌یودوتیرونین (T3) هستند که نقش مهمی در تنظیم متابولیسم بدن، رشد و توسعه سلول‌ها ایفا می‌کنند. در دوران بارداری، تغییرات هورمونی طبیعی ممکن است باعث افزایش سطح هورمون‌های تیروئیدی شود، اما در صورتی که این افزایش غیرطبیعی باشد، می‌تواند به پرکاری تیروئید منجر شود.

علل پرکاری تیروئید در دوران بارداری

پرکاری تیروئید در دوران بارداری می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد:

1. بیماری گریوز: این بیماری خودایمنی شایع‌ترین علت پرکاری تیروئید در زنان باردار است. در این حالت، سیستم ایمنی بدن به غده تیروئید حمله کرده و باعث تولید بیش از حد هورمون‌های تیروئیدی می‌شود.

2. تغییرات هورمونی: در دوران بارداری، سطح هورمون‌های گنادوتروپین کوریونیک انسانی (hCG) افزایش می‌یابد. این هورمون می‌تواند به طور موقت باعث افزایش تولید هورمون‌های تیروئیدی شود.

3. تاریخچه خانوادگی: اگر در خانواده شما سابقه بیماری‌های تیروئیدی وجود داشته باشد، احتمال ابتلا به پرکاری تیروئید در دوران بارداری بیشتر است.

4. عوامل محیطی: قرارگیری در معرض مواد شیمیایی خاص یا عفونت‌ها نیز می‌تواند به ایجاد پرکاری تیروئید کمک کند.

علائم پرکاری تیروئید

علائم پرکاری تیروئید ممکن است در دوران بارداری به‌طور خاصی ظاهر شوند و شامل موارد زیر هستند:

• کاهش وزن غیرقابل توجیه

• افزایش ضربان قلب (تاکی‌کاردی)

• احساس گرما و تعریق زیاد

• اضطراب و تحریک‌پذیری

• خستگی و ضعف عضلانی

• مشکلات خواب

• تغییرات در الگوی قاعدگی (در صورت وجود)

 

این علائم ممکن است با علائم طبیعی بارداری تداخل داشته باشند، بنابراین تشخیص دقیق ضروری است.

عوارض پرکاری تیروئید در دوران بارداری

پرکاری تیروئید می‌تواند عوارض جدی برای مادر و جنین به همراه داشته باشد:

1. عوارض برای مادر: پرکاری تیروئید می‌تواند منجر به مشکلات قلبی، فشار خون بالا، و بحران تیروئیدی (یک وضعیت بحرانی که نیاز به درمان فوری دارد) شود.

2. عوارض برای جنین: افزایش هورمون‌های تیروئیدی می‌تواند باعث زایمان زودرس، کم وزنی نوزاد، و مشکلات رشدی شود. همچنین، نوزادان ممکن است دچار اختلالات تیروئیدی شوند.

3. عوارض پس از زایمان: زنان مبتلا به پرکاری تیروئید ممکن است پس از زایمان دچار مشکلات بیشتری شوند، از جمله افسردگی پس از زایمان.

مدیریت پرکاری تیروئید در دوران بارداری

مدیریت پرکاری تیروئید در دوران بارداری نیازمند همکاری نزدیک بین مادر و پزشک است. روش‌های مدیریت شامل موارد زیر هستند:

1. پزشکی: داروهای ضد تیروئیدی مانند متی‌مازول و پروپیل‌تیواوراسیل (PTU) ممکن است تجویز شوند. PTU معمولاً در سه‌ماهه اول بارداری توصیه می‌شود زیرا خطر کمتری برای جنین دارد.

2. نظارت منظم: زنان باردار مبتلا به پرکاری تیروئید باید تحت نظارت منظم پزشک قرار گیرند تا سطح هورمون‌های تیروئیدی و وضعیت عمومی سلامت آنها بررسی شود.

3. تغذیه مناسب: تغذیه سالم و متعادل می‌تواند به حفظ سلامت مادر و جنین کمک کند. مصرف غذاهای غنی از ید نیز باید تحت نظر پزشک انجام شود.

4. استراحت کافی: استراحت کافی و مدیریت استرس می‌تواند به کنترل علائم کمک کند.

5. آموزش و آگاهی: آگاهی از علائم و عوارض پرکاری تیروئید به زنان باردار کمک می‌کند تا در صورت بروز هرگونه مشکل، سریعاً به پزشک مراجعه کنند.

نتیجه‌گیری

پرکاری تیروئید در دوران بارداری یک وضعیت جدی است که نیازمند توجه ویژه است. با تشخیص زودهنگام و مدیریت مناسب، زنان مبتلا می‌توانند بارداری سالمی را تجربه کنند و خطرات احتمالی را کاهش دهند. همکاری نزدیک با پزشک و رعایت دستورات درمانی می‌تواند به حفظ سلامت مادر و جنین کمک کند. اگر شما یا کسی که می‌شناسید با این وضعیت مواجه هستید، حتماً با یک متخصص غدد یا پزشک زنان مشورت کنید تا بهترین راهکارها را پیدا کنید.


breastfeeding-and-hiv.jpg
30/مرداد/782

ام‌اس و تأثیر آن بر بارداری 

مقدمه

مولتیپل اسکلروزیس (ام‌اس) یک بیماری خودایمنی است که بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می‌گذارد. این بیماری به دلیل تخریب میلین، که پوشش عصبی است، باعث اختلال در ارتباطات عصبی می‌شود. ام‌اس می‌تواند علائم متنوعی را ایجاد کند، از جمله خستگی، مشکلات حرکتی، اختلالات بینایی و مشکلات شناختی. با توجه به اینکه بسیاری از زنان مبتلا به ام‌اس در سنین باروری هستند، سوالات زیادی درباره تأثیر این بیماری بر بارداری و زایمان وجود دارد. این مقاله به بررسی جوانب مختلف ام‌اس و اقدام به بارداری می‌پردازد.

ام‌اس و تأثیر آن بر بارداری

برخی از تحقیقات نشان داده‌اند که بارداری ممکن است تأثیر مثبتی بر روند بیماری داشته باشد. در واقع، بسیاری از زنان مبتلا به ام‌اس در طول بارداری کاهش علائم را تجربه می‌کنند. این به دلیل تغییرات هورمونی و سیستم ایمنی بدن است که در دوران بارداری رخ می‌دهد. با این حال، باید توجه داشت که پس از زایمان، برخی زنان ممکن است افزایش علائم را تجربه کنند.

مشاوره پزشکی

قبل از اقدام به بارداری، مشاوره با پزشک متخصص ام‌اس ضروری است. پزشک می‌تواند وضعیت فعلی بیماری، داروهای مصرفی و عوارض جانبی آن‌ها را بررسی کند. برخی داروها ممکن است در دوران بارداری خطرناک باشند و پزشک ممکن است نیاز به تغییر درمان یا تنظیم دوز داروها داشته باشد.

داروها و بارداری

بسیاری از داروهای مورد استفاده برای درمان ام‌اس، مانند اینترفرون‌ها و گلاتیرامر، در دوران بارداری مجاز هستند، اما برخی دیگر ممکن است نیاز به قطع یا تغییر داشته باشند. به عنوان مثال، داروهایی مانند متوترکسات و آلیمتوزوماب به هیچ عنوان در دوران بارداری توصیه نمی‌شوند. بنابراین، مهم است که زنان مبتلا به ام‌اس قبل از بارداری با پزشک خود مشورت کنند تا بهترین برنامه درمانی را برای دوران بارداری تنظیم کنند.

مدیریت علائم

زنان مبتلا به ام‌اس باید آگاهی داشته باشند که چگونه می‌توانند علائم خود را در دوران بارداری مدیریت کنند. خستگی یکی از شایع‌ترین مشکلات است که ممکن است در دوران بارداری تشدید شود. استراحت کافی، تغذیه مناسب و فعالیت بدنی ملایم می‌تواند به مدیریت این علائم کمک کند. همچنین، تکنیک‌های آرامش‌بخش مانند یوگا و مدیتیشن نیز می‌توانند مفید باشند.

پشتیبانی عاطفی

بارداری و مادر شدن می‌تواند چالش‌های عاطفی زیادی را به همراه داشته باشد. احساس نگرانی درباره تأثیر ام‌اس بر بارداری و نوزاد ممکن است طبیعی باشد. داشتن یک شبکه حمایتی از خانواده و دوستان می‌تواند به کاهش این نگرانی‌ها کمک کند. همچنین، مشاوره روان‌شناختی نیز می‌تواند مفید باشد.

مراقبت‌های پیش از زایمان

مراقبت‌های پیش از زایمان برای زنان مبتلا به ام‌اس بسیار مهم است. پزشک باید وضعیت عمومی مادر و جنین را به دقت زیر نظر داشته باشد. آزمایش‌های منظم و بررسی علائم بیماری باید انجام شود تا هرگونه مشکل احتمالی شناسایی و مدیریت شود.

زایمان

زایمان برای زنان مبتلا به ام‌اس ممکن است نیاز به برنامه‌ریزی خاصی داشته باشد. برخی از زنان ممکن است تصمیم بگیرند که زایمان طبیعی داشته باشند، در حالی که دیگران ممکن است نیاز به زایمان سزارین داشته باشند. پزشک باید با بیمار درباره گزینه‌های مختلف صحبت کند و بهترین روش را بر اساس وضعیت فردی انتخاب کند.

پس از زایمان

پس از زایمان، برخی زنان مبتلا به ام‌اس ممکن است افزایش علائم را تجربه کنند. این موضوع معمولاً در چند ماه اول پس از زایمان رخ می‌دهد. همچنین، تغییرات هورمونی و فشارهای ناشی از مراقبت از نوزاد می‌تواند بر وضعیت بیماری تأثیر بگذارد. مهم است که مادران جدید با پزشک خود درباره هرگونه نگرانی یا علائم جدید مشورت کنند.

نتیجه‌گیری

بارداری برای زنان مبتلا به ام‌اس چالش‌ها و فرصت‌های خاصی را به همراه دارد. با مشاوره پزشکی مناسب، مدیریت داروها و حمایت عاطفی، بسیاری از زنان می‌توانند دوران بارداری سالمی را تجربه کنند. همچنین، آگاهی از وضعیت بیماری و برنامه‌ریزی برای زایمان و مراقبت‌های پس از آن می‌تواند به کاهش نگرانی‌ها کمک کند. با رعایت نکات فوق، زنان مبتلا به ام‌اس می‌توانند با اطمینان بیشتری اقدام به بارداری کنند و تجربه‌ای مثبت از مادری را داشته باشند.


what-is-pco.jpg

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS)

مقدمه

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) یکی از شایع‌ترین اختلالات هورمونی در زنان در سنین باروری است. این سندرم می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر روی سلامت جسمی و روانی زنان داشته باشد و به‌طور معمول با علائمی چون عدم تعادل هورمونی، اختلالات قاعدگی، و افزایش وزن همراه است.

علل

علت دقیق PCOS هنوز به‌طور کامل مشخص نشده است، اما برخی عوامل مؤثر شامل موارد زیر هستند:

عوامل ژنتیکی: وجود سابقه خانوادگی در مبتلایان به PCOS.

اختلالات هورمونی: افزایش سطح آندروژن‌ها (هورمون‌های مردانه) که می‌تواند منجر به بروز علائم مختلف شود.

مقاومت به انسولین: بسیاری از زنان مبتلا به PCOS دچار مقاومت به انسولین هستند که می‌تواند خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش دهد.

علائم

علائم PCOS می‌توانند متفاوت باشند و شامل موارد زیر هستند:

اختلالات قاعدگی: قاعدگی نامنظم یا عدم قاعدگی.

افزایش وزن: بسیاری از زنان مبتلا به PCOS دچار اضافه وزن یا چاقی می‌شوند.

موهای زائد: افزایش موهای زائد در صورت و بدن (هیرسوتیسم).

آکنه و مشکلات پوستی: بروز آکنه و تغییرات پوستی دیگر.

مشکلات باروری: دشواری در بارداری به دلیل اختلال در تخمک‌گذاری.

تشخیص

تشخیص PCOS معمولاً بر اساس معاینه فیزیکی، تاریخچه پزشکی و آزمایش‌های هورمونی انجام می‌شود. پزشکان ممکن است از سونوگرافی برای بررسی تخمدان‌ها استفاده کنند تا وجود کیست‌ها را تأیید کنند.

درمان

درمان PCOS می‌تواند بسته به علائم و نیازهای فردی متفاوت باشد. روش‌های درمانی شامل:

تغییر سبک زندگی: رژیم غذایی سالم و فعالیت بدنی منظم برای کاهش وزن و کنترل علائم.

داروها: استفاده از داروهایی مانند قرص‌های ضد بارداری برای تنظیم قاعدگی و کاهش سطح آندروژن‌ها، یا داروهایی مانند متفورمین برای بهبود مقاومت به انسولین.

درمان‌های زیبایی: برای مدیریت موهای زائد و مشکلات پوستی.

نتیجه‌گیری

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک یک اختلال پیچیده است که نیاز به توجه و مدیریت مناسب دارد. تشخیص زودهنگام و درمان مؤثر می‌تواند به زنان مبتلا کمک کند تا کیفیت زندگی خود را بهبود بخشند و از عوارض جدی‌تر جلوگیری کنند. مشاوره با پزشک متخصص می‌تواند در مدیریت این بیماری بسیار مؤثر باشد.

 


downloadFile.webp
27/فروردین/782

تغذیه با شیر مادر برای نوزادان بسیار مزایای زیادی دارد. در زیر به برخی از این مزایا اشاره می‌کنیم:

1. تغذیه کامل

شیر مادر ترکیبات غذایی کامل و متوازنی دارد که نوزاد را به طور کامل تامین می‌کند. این شامل پروتئین‌ها، چربی‌ها، کربوهیدرات‌ها، ویتامین‌ها و مواد معدنی مختلف است که برای رشد و توسعه سالم نوزاد بسیار حائز اهمیت است.

2. محافظت از سلامت

شیر مادر حاوی آنتی‌بادی‌های مختلف است که به نوزاد در مقابل عفونت‌ها و بیماری‌ها حفاظت می‌کند. این آنتی‌بادی‌ها به عنوان سیستم ایمنی طبیعی نوزاد عمل می‌کنند.

3. هضم آسان

شیر مادر به راحتی هضم می‌شود و به نوزاد کمک می‌کند تا سیستم گوارش خود را بهبود دهد.

4. ارتباط وصفی

شیر گرفتن از مادر، ارتباط وصفی بین مادر و نوزاد را تقویت می‌کند و احساس امنیت و آرامش به نوزاد منتقل می‌کند.

5. پیشگیری از بیماری‌ها

تحقیقات نشان داده است که نوزادانی که تغذیه خود را با شیر مادر دریافت می‌کنند، کمتر به بیماری‌های مزمن و عفونت‌های مختلف در طول عمر خود دچار می‌شوند.

با توجه به این مزایا، تغذیه با شیر مادر به عنوان بهترین گزینه برای تغذیه نوزادان توصیه می‌شود.

تغذیه با شیر مادر باعث می‌شود میان شما و کودک تماس بدنی و ارتباط چشمی برقرار شود. به همین دلیل به تقویت پیوند میان شما و نوزاد کمک می‌کند. وقتی پیوند میان شما و نوزاد محکم باشد نوزاد احساس امنیت می‌کند و زمینه ایجاد روابط خوب با شما و دیگران در او تقویت می‌شود

فواید شیردهی برای مادر

  • شیردادن راحت است و هزینه‌ای ندارد. برای شیردادن به نوزاد، معمولاً نیاز به هیچ وسیله و ابزاری نیست. وابسته به زمان و مکان هم نیست.
  • شیردهی به بعضی از مادران کمک می‌کند اضافه ‌وزن پس از زایمان را کاهش دهند.
  • وقتی نوزاد نیمه‌های شب بیدار می‌شود و شیر می‌خواهد، مادران شیرده نسبت به مادرانی که شیرخشک به نوزاد می‌دهند دردسر کمتری دارند و سریع‌تر می‌توانند دوباره بخوابند. چرخه خواب مادران شیرده به چرخه خواب کودک شبیه‌تر است و این مزیت بزرگی است.
  • از نظر آماری، زنان شیرده کمتر احتمال دارد که به سرطان سینه، سرطان تخمدان، پوکی استخوان، دیابت نوع دو و فشار خون بالا دچار شوند. هر چه مدت شیردهی بیشتر باشد برای سلامتی بهتر است.
  • مدت شیردهی هر قدر باشد برای شما و کودک مفید است. شیر مادر زیربنای خوبی برای رشد و سلامت کودک ایجاد می‌کند، حتی اگر مدتش کم باشد.
  • * جهت رزرو وقت ملاقات با خانم دکتر نیره سیدی مقدم به بیمارستان صارم مراجعه فرمایید.

    محتواسازی: آژانس تبلیغاتی ویکی لوکس


635799295757684547.jpeg
15/فروردین/782

در هفته های ۳۳ تا ۳۶ بارداری، بسیاری از تغییرات و رویدادهای مهم در بدن مادر و جنین رخ می دهد.

1. رشد جنین

در این بازه زمانی، جنین به طور قابل توجهی رشد می کند و اندام هایش متقاضی تکامل است. قد و وزن جنین نیز افزایش می یابد. این رشد ممکن است باعث افزایش حجم شکم باردار شود.

2. حرکات جنین

در این هفته ها، حرکات جنین به شدت افزایش می یابد. شما ممکن است حرکات قوی تر و فعال تر جنین را درون رحم خود احساس کنید. این حرکات نشان دهنده سلامت و فعالیت جنین است.

3. تغییرات در بدن مادر

در این بازه زمانی، شکم باردار بزرگتر و سنگینتر می شود و ممکن است احساس خستگی و ناراحتی بیشتری داشته باشید. همچنین، درد کمر و کاهش توانایی تحمل فشار نیز ممکن است رخ دهد. برخی زنان ممکن است با مشکلات پوستی مانند لک های تیره، خطوط پوستی و پف زیر چشم نیز مواجه شوند.

4. آماده سازی برای زایمان

در این هفته ها، بدن شروع به آماده سازی برای زایمان می کند. رحم به طور نامحسوس فعالیت های قبل از زایمان را آغاز می کند و شروع به تمرین های Braxton Hicks (آرامش های رحم) می کند. این تمرین ها کمک می کنند تا رحم به طور موثر تر در زایمان عمل کند.

5. ملاحظات پزشکی

در این هفته ها، شما باید منتظر باشید که پزشک شما برنامه های منظم بازدید را برای کنترل رشد جنین، کارکرد قلب جنین و سلامت شما برنامه ریزی کند. پزشک شما نیز ممکن است آزمایش های دیگری مانند آزمایش های خون و سونوگرافی را در نظر بگیرد.

6. نگرانی ها و سوالات

در این بازه زمانی، شما ممکن است با نگرانی ها و سوالات خود درباره زایمان و سلامت جنین روبرو شوید. در صورت داشتن هرگونه نگرانی، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید.

به طور کلی، هفته های ۳۳ تا ۳۶ بارداری با تغییرات قابل توجه در جسم مادر و رشد جنین همراه است. با دیدار منظم با پزشک و پیگیری سلامت خود، شما مطمئن خواهید بود که بارداری به خوبی پیش می رود.

* جهت رزرو وقت ملاقات با خانم دکتر نیره سیدی مقدم به بیمارستان صارم مراجعه فرمایید.

محتواسازی: آژانس تبلیغاتی ویکی لوکس


pregnant-woman-silhouette-drinking-wine-from-glass-stop-symbol-vector-illustration_98292-364.jpeg
19/اسفند/781

مقدمه:

دوران بارداری یکی از مراحل حساس و حیاتی در زندگی یک زن است. هر تصمیم و اقدامی که در این دوران انجام شود، می‌تواند تأثیرات عمیقی بر سلامتی جنین و نوزاد داشته باشد. یکی از موضوعات مهم و حساس در این زمان، مصرف الکل است. در این مقاله به بررسی چرا مهم است در دوران بارداری الکل مصرف نکنید، خواهیم پرداخت.

بخش اول: تأثیرات منفی الکل بر جنین و نوزاد

مصرف الکل در دوران بارداری می‌تواند منجر به اختلالات جنینی شود. الکل باعث مشکلات رشد و توسعه جنین می‌شود و می‌تواند باعث اختلالات روانی، اختلالات حافظه، مشکلات رفتاری و اختلالات یادگیری شود. همچنین، مصرف الکل در دوران بارداری ممکن است باعث ابتلا به سندرم الکلی جنینی (FAS) شود که یک مجموعه از علائم فیزیکی و روانی است که ناشی از مصرف الکل در دوران بارداری است.

بخش دوم: تأثیرات طولانی‌مدت مصرف الکل بر نوزاد

مصرف الکل در دوران بارداری می‌تواند تأثیرات طولانی‌مدت و دائمی بر نوزاد داشته باشد. این تأثیرات شامل اختلالات رشد و توسعه، مشکلات روانی، اختلالات حافظه، مشکلات رفتاری و اختلالات یادگیری است که ممکن است به طور دائمی بر نوزاد اثر بگذارد.

بخش سوم: پژوهش‌های علمی

پژوهش‌های علمی نشان داده است که حتی مصرف الکل در مقادیر کم در دوران بارداری می‌تواند تأثیرات منفی بر جنین و نوزاد داشته باشد. این پژوهش‌ها نشان داده‌اند که الکل حتی در مقادیر کم می‌تواند باعث اختلالات جنینی و نوزادی شود.

بخش چهارم: سندرم الکلی جنینی (FAS)

سندرم الکلی جنینی (FAS) یک مجموعه از علائم فیزیکی و روانی است که ناشی از مصرف الکل در دوران بارداری است. این سندرم باعث عقب‌ماندگی رشد، مشکلات قلبی، اختلالات حافظه، مشکلات رفتاری و اختلالات یادگیری در نوزاد می‌شود.

بخش پنجم: پیامدهای فراگیر

مصرف الکل در دوران بارداری نه تنها برای جنین بلکه برای خود زن نیز پیامدهای فراگیر دارد. علاوه بر تأثیرات منفی بر سلامت جنین، مصرف الکل در دوران بارداری ممکن است باعث افزایش خطر ابتلا به بسترسازگار (سقط جنین)، پره‌اکلامپسی (فشار خون بالا در دوران بارداری) و زایمان زودرس شود.

بخش ششم: راه‌های جلوگیری

با توجه به تأثیرات منفی الکل بر جنین و نوزاد، بهترین راه برای جلوگیری از تأثیرات منفی الکل، کاملاً خودداری از مصرف الکل در طول دوران بارداری است. همچنین، آگاه سازی زنان باردار در مورد خطرات مصرف الکل و ارائه پشتیبانی به آن‌ها نقش حائز اهمیت دارد.

نتیجه‌گیری:

با توجه به تأثیرات منفی و جدی مصرف الکل در دوران بارداری بر سلامت جنین و نوزاد، ضرورت آگاه سازی زنان باردار از خطرات الکل و ترویج خودداری از مصرف آن در این دوران بسیار حائز اهمیت است. همچنین، نقش پزشکان و سایر کادر درمان در آگاه سازی و پشتبانی از زنان باردار نسبت به خطرات الکل نباید اغفال شود.

* جهت رزرو وقت ملاقات با خانم دکتر نیره سیدی مقدم به بیمارستان صارم مراجعه فرمایید.

محتواسازی: آژانس تبلیغاتی ویکی لوکس


unnamed.jpeg
07/اسفند/781

وضعیت سلامت و تغذیه‌ای مادران و نوزادان از شاخص‌های مهم بار هر بیماری است. کلسیم فراوان‌ترین ماده معدنی بدن است و برای بسیاری از مکانیسم ها و واکنش های متنوع مانند انقباض عضلات، تشکیل استخوان، عملکرد آنزیم‌ها و هورمون‌ها ضروری است.

دوران بارداری یکی از مراحل آسیب پذیر تغذیه ای در زندگی زنان است و تامین مواد مغذی ضروری برای حفظ سلامتی مادر و جنین لازم است که کلسیم از مواد مغذی با اهمیت در این دوران است.

مکمل کلسیم در دوران بارداری می‌تواند پیامدهای نامطلوب حاملگی را کاهش دهد، به ویژه کاهش خطر ابتلا به اختلالات فشارخون بالا در دوران بارداری، که با تعداد قابل توجهی از مرگ و میر مادران و خطر زایمان زودرس همراه است، که علت اصلی مرگ و میر زودرس نوزادان می‌باشد.

کلسیم یکی از مواد مغذی حیاتی است که در دوران بارداری بسیار اهمیت دارد. این ماده مغذی برای ساخت استخوان‌ها و دندان‌های جنین، حفظ سلامت استخوان‌های مادر، عملکرد عصبی، عضلات و قلب ضروری است. همچنین، کلسیم در کنترل فشار خون، پیشگیری از پره‌اکلامپسیا و کاهش ریسک آسم و حساسیت‌های ناشی از آن نقش دارد.

طبق راهنمای مواد مغذی برای زنان باردار، مقدار کلسیم مورد نیاز برای زنان باردار زیر 19 سال 1000 میلی‌گرم و بالای 19 سال 1200 میلی‌گرم در روز است. این مقدار معمولا از طریق تغذیه مناسب و مصرف مکمل‌های کلسیم تأمین می‌شود.

به هر حال، پیشنهاد می‌شود که قبل از شروع مصرف هر گونه مکمل کلسیم یا تغذیه خاص، با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنید تا مقدار مناسب کلسیم برای شما تعیین شود و همچنین نکات مربوط به جذب بهتر کلسیم را بدانید.

بطورکلی “کمبود کلسیم در بارداری”  می تواند عوارض زیر را به دنبال داشته باشد:

 

تاثیر کمبود کلسیم بر جنین

عدم شکل گیری درست استخوانها و دندانهای جنین

خطر ابتلا به بیماری های قلبی

عدم تشکیل درست سیستم عصبی و هورمونهای بدن

ضعف عضلانی

مشکلات پوستی

طالعات نشان داده است که زنانی که سطح کلسیم استخوان خود را در حین شیردهی بالا نگاه میدارند یعنی میزان کلسیم دریافتی خود را افزایش می‌دهند، در مقایسه با کسانی که این میزان کلسیم را ندارند، میزان پایین‌تری از شکستگی لگن و پوکی استخوان را بعداً در زندگی دچار می‌شوند.

* جهت رزرو وقت ملاقات با خانم دکتر نیره سیدی مقدم به بیمارستان صارم مراجعه فرمایید.

محتواسازی: آژانس تبلیغاتی ویکی لوکس


ویتامین-k.jpeg

آمپول ویتامین K برای نوزادان تازه متولد شده یک عمل پیشگیری‌ای مهم است که به منظور حفظ سلامت و ایمنی آن‌ها انجام می‌شود. در این مقاله به دلایل و اهمیت تزریق آمپول ویتامین K به نوزادان تازه متولد شده پرداخته خواهد شد.

ویتامین K یک ویتامین محور است که نقش مهمی در فرایندهای لخته‌ای خون دارد.این ویتامین برای تولید پروتئین‌های لخته‌ای اساسی در بدن ضروری است و نقص آن می‌تواند منجر به خونریزی‌های خطرناک شود. نوزادان تازه متولد شده به دلیل نبود ویتامین K در روده‌های خود و سطح پایین این ویتامین در بدن، در معرض خطرات جدی خونریزی قرار دارند.

با توجه به اینکه نوزادان تازه متولد شده نمی‌توانند به طور کافی ویتامین K تولید کنند و همچنین روده‌های آن‌ها هنوز به طور کامل عملکرد نمی‌کنند، تزریق آمپول ویتامین K به آن‌ها ضروری است. این عمل باعث افزایش سطح ویتامین K در بدن نوزاد می‌شود و خطرات مربوط به نقص ویتامین K، از جمله خونریزی‌های مختلف، کاهش می‌یابد.

بنابراین، تزریق آمپول ویتامین K به نوزادان تازه متولد شده یک اقدام پیشگیرانه و حائز اهمیت است که به منظور حفظ سلامت و امنیت آن‌ها انجام می‌شود. این عمل توسط پزشکان و پرستاران متخصص انجام می‌شود و توصیه شده است تا در اولین روزهای زندگی نوزاد انجام شود. این اقدام موثر در پیشگیری از مشکلات خطرناک خونریزی است و به رشد سالم نوزاد کمک می‌کند.

* جهت رزرو وقت ملاقات با خانم دکتر نیره سیدی مقدم به بیمارستان صارم مراجعه فرمایید.

محتواسازی: آژانس تبلیغاتی ویکی لوکس


skin-and-hair-care-during-pregnancy-1-1200x675.jpeg

مراقبت از پوست و مو در دوران بارداری بسیار مهم است، زیرا تغییرات هورمونی و فیزیولوژیکی که در این دوره رخ می‌دهد، می‌تواند به تغییرات ناخواسته در پوست و مو منجر شود. در این مقاله ، به بررسی راه‌های مراقبت از پوست و مو در دوران بارداری خواهیم پرداخت.

در دوران بارداری، پوست زنان تحت تأثیر تغییرات هورمونی قرار می‌گیرد که می‌تواند به افزایش چربی، تغییر رنگ پوست، ایجاد لکه‌های پوستی و حتی خشکی پوست منجر شود. بنابراین، مراقبت از پوست در این دوره بسیار حائز اهمیت است.

برای مراقبت از پوست در دوران بارداری، ابتدا باید به تغذیه سالم توجه کنید. مصرف غذاهای حاوی ویتامین C، ویتامین E، روغن‌های غنی از اسیدهای چرب امگا ۳ و ۶، آهن و روزانه حداقل ۲ لیتر آب برای حفظ رطوبت پوست بسیار مفید است.

علاوه بر تغذیه، استفاده از محصولات ضد آفتاب با فاکتور حفاظتی بالا برای جلوگیری از آسیب نور خورشید به پوست و جلوگیری از افزایش لکه‌های پوستی بسیار مهم است. همچنین، استفاده از مرطوب‌کننده‌های خاص برای پوست خشک و حساس در دوران بارداری توصیه می‌شود.

برای مراقبت از مو در دوران بارداری نیز باید به نکات زیر توجه کنید. نخستین نکته این است که شامپوهای حاوی مواد شیمیایی قوی و عطرهای مصنوعی را اجتناب کنید، زیرا این مواد ممکن است باعث حساسیت و خشکی مو شود. بهتر است از شامپوهای طبیعی و آلوئه ورا استفاده کنید.

علاوه بر این، مصرف مکمل‌های حاوی ویتامین B و آهن برای تقویت رشد و سلامت مو در دوران بارداری بسیار مفید است. همچنین، استفاده از روغن‌های طبیعی مانند روغن نارگیل و روغن زیتون برای نرم و لطافت دادن به مو توصیه می‌شود.

به طور کلی، مراقبت از پوست و مو در دوران بارداری نقش بسزایی در حفظ سلامت و زیبایی شما دارد. با رعایت نکات فوق و استفاده از محصولات مناسب، می‌توانید از تغییرات ناخواسته در پوست و مو خود جلوگیری کنید و زمان خود را با لذت از زمان حاملگی سپری کنید.

مواد نامناسب مراقبت از پوست

مواد نامناسبی برای پوست در دوران بارداری وجود دارد که بهتر است آنها را بشناسید. برخی از این موارد در زیر آمده است:

کرم‌های حاوی رتینوئیدها و ویتامین A :این ترکیب قوی در برخی از کرم‌های پوست وجود دارد که برای جوان ماندن و کمک به کاهش چروک‌های پوست استفاده می‌شود. مصرف دُز زیاد ویتامین a یا رتینوئیدها در دوران بارداری برای جنین مضر است، اگرچه با قطعیت نمی‌توان گفت که مصرف موضعی این مواد و جذب آن از طریق پوست نیز می‌تواند روی جنین تأثیرگذار باشد. با این حال، اغلب پزشکان جانب احتیاط را رعایت و توصیه می‌کنند از این کرم‌های حاوی ویتامین a یا ریتنوئید‌ها در دوران بارداری جلوگیری کنید.

کرم و لوسیون‌های حاوی اسید سالیسیلیک:دز بالای خوراکی این ماده در دوران بارداری می‌تواند تأثیرهای خطرناکی برای جنین داشته باشد، اگرچه استفادۀ دز کم آن به صورت موضعی و بر روی پوست ممکن است تأثیری نداشته باشد. با این حال، بهتر است در دوران بارداری مراقبت بیشتری داشته باشید و کرم‌های حاوی این نوع مادۀ شیمیایی را مصرف نکنید

محصولات حاوی ترکیبات سویا:از ترکیبات سویا در برخی از کرم‌های فرم‌دهنده، حجم‌دهنده یا ضدچروک استفاده می‌شود. این ترکیبات اثرهای استروژنی دارد که ممکن است باعث تشدید لکه‌های تیره با نام ملاسما یا کلوآسما شود و می‌تواند بروز لکه‌های تیرۀ پوست را در دوران بارداری بیشتر کند.

محصولات درمان آکنه: برخی دارو‌های درمان آکنه شامل اسید سالیسیلیک و ترکیبات رتینوئید و ویتامین a هستند که ممکن است مصرف دز زیاد آن برای بارداری خطرناک باشد.

* جهت رزرو وقت ملاقات با خانم دکتر نیره سیدی مقدم به بیمارستان صارم مراجعه فرمایید.

محتواسازی: آژانس تبلیغاتی ویکی لوکس


طراحی و پشتیبانی توسط ویکی لوکس